The Creative Company Conference 2009
Dinsdag was de tweede editie van The Creative Company Conference, die ondanks de storm van de nacht ervoor toch kon rekenen op een ruime opkomst (iets minder dan vorig jaar begrijp ik). Gelukkig kwam de keynote speaker Sir Ken Robinson pas ‘s middags aan bod, want ik heb alleen de middag meegemaakt. De sfeer was goed en zeker inspirerend, zo ook de lokatie ‘Muziekgebouw aan ‘t IJ“ te Amsterdam.

Ammon Levav (Managing Director van SIT) opende de middag met, een beetje flauw uitgevoerde, andere kijk op innovatie: door essentiele elementen weg te laten, zoals spreken. Er werd ingegaan op ‘denken“ en de beperkingen die men zichzelf oplegd door daarmee te stoppen wanneer je denkt dat je daarmee klaar bent. De innovatie begint pas wanneer je doorgaat met denken. Volgt u hem nog? De term ‘metacognition‘ kwam ook even aan bod: ‘the ability to think about your own thinking process.’
Volgende presentatie van Douglas Young (co-founder G.O.D., ‘Goods Of Desire“, Hong-Kong) was in mijn beleving iets te lang en de nadruk tussen de verschillen ‘East – West“ & ‘Oud en Nieuw“ leveren weinig echt innovatieve inzichten op; misschien moet ik daarover wat langer nadenken… Kort samengevat heeft Douglas een creatieve kijk op voor anderen ‘normale zaken“ en is hij in de ogen van de mensen (in Hong-Kong) in ieder geval een rebel die zich als doel heeft gesteld mensen een ‘better live“ te geven; ‘defining a better standard“.
Grappig is het ‘Delay NoMore“ project: voor de inwoners van Hong-Kong, dat zijn er nogal wat, is tijd altijd een issue; mensen zijn geobserdeerd door tijd. Of zoals Douglas Young het zelf zegt: ‘like Fcuk, Delay NoMore is ten times worse“. G.O.D. heeft dit opgepakt en er zijn reeds een groot aantal producten met deze term erop verschenen. Zelfs Europa heeft dit begrepen: Swatch met ‘This is the time, Delay NoMore“, enzovoort. De boodschap van Douglas komt, volgens hem, hier op neer: ‘more dialogue please“.
Onno Lixenberg (CEO Gookie.nl) had een leuk verhaal over het Gookie concept: tijdens een reis kwam Onno Lixenberg ene John Altman tegen, een hippie met heerlijke koekjes. Het recept werd in het kader van ‘spread the love“ meegenomen naar Nederland en dat heeft geleid tot het frisse, maar ook lekkere, Gookie – koekjes concept. Qua marketing ziet het er gelikt uit (‘hippie style“) en de ‘Guerilla Gardening“ actie is heel fraai: in elk doosje koekjes zit een zakje bloemenzaad met de opdracht tot het verspreiden van de liefde. Vraag blijft of John Altman…achja, ‘who cares, spread the love, man“
En toen verscheen Sir Ken Robinson ten tonele; hij opende zeer sterk en humoristisch over de rol van Elvis Presley in zijn leven (tja, sommige grappen moet je niet herhalen, zeker ik niet). Je kunt in ieder geval goed zien dat hij plezier heeft in zijn werk en dat was nou net wat hij iedereen wilde vertellen; “how finding your passion changes everything”.
Met mooie voorbeelden over bijvoorbeeld de verkeerde verdeling van geld dat gaat naar gevangenissen in plaats van opleidingen, het afnemen van het percentages genieën naarmate mensen meer opleiding genieten en hoe Paul McCartney door zijn muziekleraar werd afgeschilderd als a-muzikaal kwam hij tot zijn boodschap: we moeten er als mensen voor zorgen dat innovatie een gewoonte wordt; ‘constantly challenging what you take for granted“. De digital natives zeggen, ‘waarom doe je eigenlijk een horloge om?’, ‘a watch is a stupid single divice“, en ik, ik draag hem elke dag weer.
Een echt creatief bedrijf, daar ging het om vandaag, moet zichzelf zien als een boeren bedrijf. Denk daar maar eens over na!
De foto“s in deze post heb ik met mijn iPhone gemaakt en zijn om die reden niet echt best. Wil je echt goede foto“s zien, kijk dan even naar de foto“s die Sebastiaan ter Burg heeft geschoten.



KREM | The Social Company