Bij toeval kwam ik laatst in een presentatie een verwijziging naar een theorie van Mark Granovetter, Hoogleraar Sociologie op Stanford: The Strength of Weak ties uit 1974.

Bijna 30 jaar is er over de theorie bijna niks vernomen buiten het academische circuit, nu wordt er weer een hoop over geschreven. Gelukkig maar, want door het oorspronkelijke artikel (hier een link naar de volledige herziene theorie) is niet heen te komen! Ik ben na 3 bladzijden gestopt.

De theorie is simpel; de titel zegt het al: Weak links, zwakke verbanden tussen mensen, zijn sterker dan we denken. Zwakke connecties zijn mensen waar je maximaal een keer per week en minimaal een keer per jaar mee communiceert.

Waarom is de theorie juist nu weer actueel? Mensen die actief zijn in social networks krijgen er dagelijks vele via-via vrienden, zwakke verbanden bij. Er wordt terecht veel gediscussieerd over de “wat heb je er aan” vraag. Ik vraag me ook wel eens af wat ik aan de inmiddels 28.000+ “friends of friends” in Linkedin heb (zie ook mijn posting “Echte vrienden” over dit onderwerp).

Granovetter wordt ook regelmatig genoemd als een van de grondleggers van de tipping point theorie, waarover Malcolm Gladwell in 2000 een zeer populair boek heeft geschreven (waarvan hier een goede samenvatting te vinden is op wikisummaries.org).

De basis van Mark Granovetter“s theorie is een onderzoek in 1974 naar hoe mensen aan hun huidige baan kwamen. 65% van de mensen die een baan vond deed dit via een persoonlijke connectie (de rest via advertenties, headhunters of direct solliciteren). Slecht 17% zag deze persoonlijke connectie “vaak”. 83% zag de persoonlijke connectie die ze aan een baan had geholpen “soms” of “zelden”. Dit is de basis voor zijn “Strength of weak ties” theorie.

Hier is nogal wat tegen in te brengen. En dat doen veel mensen dan ook, waardoor een levendige discussie op het web is ontstaan. Dr. David Krackhardt, van Carnegie Mellon University, staat bijvoorbeeld loodrecht tegenover Granovetter in het artikel met de provocatieve titel “The strength of strong ties”.

Krackhart“s belangrijke argumenten:

• Sterke verbanden hebben een gezamenlijke historie
• Sterke verbanden zijn belangrijker voor een individu als deze in een onzekere positie zit
• Vertrouwen is een sleutel bij sterke verbanden en bestaat niet bij zwakke schakels (hier ben ik het absoluut niet mee eens trouwens! Een vriend van een vriend vertrouw ik wat minder sterk, maar ook)
• Groepen met sterke verbanden kunnen effectiever en efficienter handelen
• Je wordt eerder beinvloed door iemand waar je wekelijks mee spreekt dan iemand die je een keer per jaar spreekt.

Zou het kunnen dat de waarheid in het midden ligt? Ik ervaar zelf zowel sterke verbanden als zwakke verbanden als zeer waardevol. Zo heb ik gisteren door een mailtje aan een van mijn zwakke verbanden mogelijk een baan voor een van mijn echte vrienden geregeld. En dat levert mij vanavond weer een biertje van hem op in de kroeg!

Be Sociable, Share!

•