Deze vraag deed tijdens het recruitment programma van de CSN Conference in de sessie van An de Jonghe de emoties hoog oplopen. Sommige recruiters wilden er maar niet aan dat het goed kan zijn om veel relaties te hebben. Of zo iemand te kennen.

Laten we daar nog eens even naar kijken.

De stelling van een deel van het publiek was: “Als je zoveel contacten hebt, dan zijn die relaties niets meer waard” en het antwoord van An kwam erop neer dat ze wel makkelijk relaties legt, maar bijvoorbeeld niet zo snel recommendations doet. En dat ze van haar 3000 contacten in LinkedIn er maar 10% vaak spreekt, maar dat de rest “latent contact” is dat altijd op haar reactie mag rekenen wanneer iemand zich meldt met een vraag, ook al is het lang stil geweest.

Dit ging er niet in bij enkele van de recruiters. Iemand zou zelfs haar invitatie niet accepteren omdat ze het niet vertrouwd wanneer iemand veel connecties heeft. Duidelijk twee werelden die elkaar niet begrijpen. En dan heb ik het niet over Nederland en België.

Kern van het verschil van inzicht is volgens mij tweeledig:

1. De vergelijking met “het gewone leven” gaat niet op

Een argument uit het publiek was dat zoveel relaties hetzelfde is als in een warenhuis opeens iedereen je vriend noemen. Die vergelijking gaat niet op. Het is juist deze nieuwe vorm van contacten leggen die Internet en social networking anders maken. Connecties in een social network vergelijken met een fysieke situatie zoals een warenhuis brengt je net zo in de problemen als (10 jaar geleden) Amazon.com proberen te begrijpen als een boekwinkel (Hoe kan je nou 30.000 boeken doorzoeken in 1 minuut? Je kunt toch maar 1 kaft tegelijk lezen?). De essentie van het web-deel van social networking is dat je je totale relatie-potentieel enorm vergroot. Natuurlijk moet je dat offline verder invullen. En dan kun je natuurlijk maar x mensen tegelijk spreken. Maar de voorselectie gebeurt uit een veel groter publiek van relaties.

2. Niet iedere netwerker is hetzelfde – gelukkig

Het inzicht in werking van social networking aan de hand van the Tipping Point biedt ook een uitweg. Dit boek stelt dat je voor een sociale epidemie 3 soorten netwerkers nodig hebt: maven, connectors en salesmen. De maven brengen mensen bij elkaar met hun kennis. De salesmen vanuit hun overtuiging. De connectors doen het door de omvang van hun netwerk, puur door mensen aan elkaar te knopen.

Het geheim is om deze verschillende types in je netwerk te hebben. Dus ook mensen met 3000 contacten. Niet iedereen hoeft 3000 contacten te hebben, je moet doen wat bij je past. Je moet ook niet alleen meer superconnectors kennen, maar als je er helemaal geen kent is het ook jammer. Ook in social networking is begrip voor diversiteit belangrijk om verder te komen.

Be Sociable, Share!

•