Door social network sites als Facebook en MySpace ontstaan er geen hechte vriendschappen. Die conclusie zagen we al aankomen. Thijs Sprangers schreef hier al eerder over: alleen online contact is niet genoeg.

Aantal contacten stijgt, maar zelfde aantal vriendschappen

Guardian Unlimited bespreekt een onlangs uitgevoerd onderzoek waaruit blijkt dat mensen online steeds meer vrienden hebben. Hiervan blijken echter maar vijf vriendschappen échte vriendschappen te zijn. Ook al stijgt het aantal vrienden dat men heeft binnen sociale netwerken (nu gemiddeld zo“n 150), het aantal goede vrienden blijft gelijk. Interessant gegeven.

Read more »

Ook ik! En als ik alleen even kijk naar de alumniverenigingen van onderwijsinstellingen, dan is er voor hen nog veel te leren…

INHolland houdt vol

Onlangs ontving ik een brief van de alumnivereniging van INHolland, de hogeschool waar ik inmiddels vier jaar terug mijn eerste studie heb afgerond. Ik moet het ze meegeven, ze houden vol. Ik ben namelijk nooit lid geworden van de alumnivereniging, maar ontvang netjes ieder jaar een brief. Best goed, vind ik, soms komt de overtuiging om lid te worden pas later en dan is zo’n brief net even het duwtje wat je nodig hebt.

Maar… ik word niet overgehaald
Als ik met mijn – inmiddels getrainde oog – naar de brief kijk, beginnen mijn handen te jeuken. Dit kan beter! Ten eerste is de brief niet overzichtelijk, veel tekst, weinig structuur. Ik wilde de brief al bijna direct weg leggen. Het onderwerp ontbreekt bijvoorbeeld al. En natuurlijk ook een beetje zonde dat de laatste zin op de tweede pagina staat. Die leest natuurlijk niemand meer, terwijl dit over een aankomend evenement gaat, juist leuk voor alumni!

Daarnaast kreeg ik soms het idee dat de brief niet voor mij bedoeld was. Teksten zoals ‘Op het platform heb je ook de mogelijkheid om een terugkoppeling te geven over je studie’ spreken niet echt aan. Ik heb niet veel behoefte om over mijn oude studie te praten, maar wel om kennis uit te wisselen en het over mijn nieuwe uitdagingen te hebben. Ook word ik uitgenodigd voor een evenement dat georganiseerd wordt voor mensen die die dag hun diploma hebben gekregen. Ik zie de toegevoegde waarde voor mij niet om daar bij te zijn.

Dit is wat ik wil!
Veel kritiek, maar wat wil ik nu wel? Ik wil…

• Voordelen horen voor mij! Voor de afgestudeerde die verder is gaan studeren en sinds een jaar werkt. Kennis uit het vakgebied, goed georganiseerde borrels!
• Concrete en scanbare informatie
• Een persoonlijke brief, die mij informatie geeft en toch uitnodigend is

Maar zelfs dan, zou ik lid worden? Studievrienden van INHolland zie ik twee keer per jaar op zelf georganiseerde etentjes. INHolland kan er maar op een manier achter komen…

UvA Alumnivereniging: leer hier van!
Nu moet ik bekennen dat ik ook geen lid ben geworden van de alumnivereniging van de UvA, waar ik na INHolland ben terecht gekomen. Dit wordt je ook verdomd lastig gemaakt. Ik heb het wel geprobeerd namelijk. Maar de structuur is onduidelijk (is er nu een Alumnivereniging voor communicatiewetenschappers? En wat organiseren ze voor mij?), e-mailadressen op de site werkten niet. Ik had er op een gegeven moment een te pakken, maar ik heb niets terug ontvangen… Tja, ik ben dus afgehaakt. Niemand die ik ken is ook lid trouwens. Dus UvA, ik zou zeggen: leer hier van… Ik zie jullie brief wel tegemoet!

Een beetje luguber, maar waar. Een social network met profielen rondom overleden personen. Respectance is de naam van dit social network, die de vergrijzing op deze manier een positieve wending geeft…

Herdenken op een moderne manier
Nabestaanden houden de herinneringen aan de overleden persoon levend door hun profiel bij te houden. Er kunnen onder andere foto’s, video’s en verhalen toegevoegd worden. Uniek in zijn soort én eigenlijk wel een heel goed initiatief om op deze moderne manier te herdenken. Past helemaal in het huidige plaatje waarin social networks een grote rol spelen.

Uit een onderzoek van het Amerikaanse onderzoeksbureau Institute for Corporate Productivity en HR.com dat onder 322 bedrijven is uitgevoerd*, blijkt dat (oud-)medewerkers de voordelen van een bedrijfsnetwerk inzien. Een grote kans voor bedrijven, die hier óók hun voordeel mee kunnen doen.

Opkomst van zakelijk gebruik sociale netwerken
Een interessante bevinding van de onderzoekers is dat sociale netwerken niet alleen maar voor sociale doeleinden gebruikt worden. Een groot deel van de ondervraagden van het onderzoek maakt voor zakelijke doeleinden gebruik van social networks, zoals:

• Het onderhouden van contact met (ex-)collega’s (71%)
• Het delen van kennis en best practices (55%)
• Het zoeken naar een (nieuwe) baan (35%)
• Het ontmoeten van nieuwe klanten en leveranciers (25%)

77% van de ondervraagden mogelijkheden ziet in een zakelijk sociaal netwerk, meer dus dan het aantal dat nu een netwerk gebruikt. Het wel willen versus het niet gebruiken van een social network heeft er onder andere mee te maken dat er geen geschikt netwerk bestaat, bedrijven geen netwerk hebben of het niet faciliteren dat medewerkers een social network gebruiken.

Veel bedrijven grijpen hun kansen (nog) niet
Ondanks dat veel mensen een social network met een zakelijke insteek gebruiken en aangeven veel mogelijkheden te zien in een zakelijk netwerk, lijken bedrijven nog huiverig te zijn om op deze trend in te springen. In Amerika zijn ze al verder met het inzetten van social networks voor zakelijke doeleinden. Maar ook in Nederland zijn succesverhalen te noemen, zoals het alumni netwerk van ORMIT. ORMIT zet haar netwerk in voor onder andere kennisdeling (denktanks) en werving (veel nieuwe medewerkers solliciteren op aanraden van een alumnus).

Bedrijfsnetwerk biedt veel kansen
Een bedrijfsnetwerk biedt veel mogelijkheden en voordelen voor de organisatie. Zo zien medewerkers en alumni het bedrijfsnetwerk als een innovatief en positief instrument om samen te werken, te netwerken en in contact met elkaar te blijven. Door het netwerk blijft de band tussen de organisatie en de (ex-)medewerker sterk en het kan worden ingezet voor wervingsactiviteiten, kennisdeling en uitbreiding van de salespipeline.

Voorwaarde: professioneel bedrijfsnetwerk
(Oud-)collega’s die gebruik maken van het bedrijfsnetwerk verwachten wél dat zij minstens dezelfde mogelijkheden hebben als in de openbare sociale netwerken. Bijvoorbeeld het plaatsen van foto’s en het maken van eigen groepen. Naast goede features is het ook van belang dat er goede balans tussen online en offline bijeenkomsten is (‘blended networking’). Daarom is het belangrijk dat het bedrijfsnetwerk professioneel wordt opgezet.

* Het onderzoek waarnaar gerefereerd is in dit item, is in mei 2007 uitgevoerd onder 322 Amerikaanse bedrijven.

ZoDochter.nl, een nieuwe community, speciaal voor vrouwen. Maar dat het voor vrouwen is, was niet hetgeen dat mijn aandacht trok. Het initiatief van Palmolive om een online netwerk op te starten ten behoeve van het versterken van de band met haar (potentiele) gebruikers wél.

Goed initiatief!
De community wordt het uitgangspunt bij de communicatie van Palmolive de komende jaren, aldus LaCommunidad, de organisatie die het netwerk ontwikkelde. Zij geven tevens aan dat een online netwerk een belangrijke rol kan spelen voor organisaties. Mee eens!

Waarom alleen voor moeders en dochters?
Uiteraard ook zelf even een kijkje genomen op de ZoDochter community, maar ik begrijp tóch iets niet. Waarom is het alleen gericht op moeders en dochters? Ik neem toch aan dat dit lang niet de enige doelgroep is van Palmolive? Hoe zit het met de dochterloze en kinderloze moeders? En de vrouwen die geen moeder meer hebben? En natuurlijk de moeders die zich nog niet op internet bevinden! Toch niet zo“n handige zet denk ik… Palmolive heeft waarschijnlijk gedacht dat de bezoekers van de community iets gemeenschappelijks moeten hebben. In dit geval het hebben van een dochter of moeder. Terecht dat gedacht wordt dat de bezoekers iets met elkaar overeen moeten hebben, maar is de gemeenschappelijke factor niet Palmolive?

Verwarring over doel
Toen ik verder keek besefte ik me dat de insteek niet een Palmolive community is, maar een moeder/dochter community met Palmolive all over it. Verwarrend! Bekijk bijvoorbeeld eens de voordelen om lid te worden:

1. Foto’s, nieuwtjes en leuke tips lezen.
2. Leuke dingen makkelijk delen met je moeder of dochter.
3. Je eigen pagina maken met een fotoalbum, kalender en meer.
4. Berichtjes sturen naar andere leden en reageren in het forum.
5. Leuke tips schrijven, testjes doen en e-cards versturen.
6. Je mening geven over Palmolive producten (en leuke prijzen winnen!).
7. Korting krijgen op Palmolive producten.
8. Korting krijgen op leuke evenementen en andere producten.

Palmolive lijkt dus niet duidelijk te durven kiezen voor een Palmolive community. Een gemiste kans? Ik weet het niet. Heeft tegenwoordig niet ieder populair merk een eigen Hyves pagina? Veelal opgericht door een enthousiaste Hyver? Palmolive nog niet… Uiteraard wens ik ze veel succes met hun goede initiatief, maar ik zou er niet van opkijken als het succes uitblijft…

Ik vraag het me af… Aanleiding van de vraag of Hyves het nieuwe recruitmentkanaal is, is een onderzoek van AMC, waaruit blijkt dat 43% van de Hyvers geinteresseerd is in wervingsactiviteiten en slechts 3% benaderd is via Hyves. Hoewel de betrouwbaarheid van het onderzoek te betwisten valt, is het natuurlijk een interessant gegeven dat een social network kan worden ingezet bij recruimentactiviteiten.

Lang-leve-de-lol-netwerk
Maar Hyves? Het lang-leve-de-lol netwerk? Met alle respect, het is een prachtig initiatief, maar de insteek is niet zakelijk (zoals LinkedIn, waar óók veel over te zeggen valt) maar persoonlijk. “Kan je zaterdagavond ook?” in paats van “Marketingmanager bij Hema gezocht”. Aan de andere kant heeft Hyves een enorm aantal (voornamelijk) jongeren bij elkaar die deels in de leeftijd zijn dat ze een baan zoeken. Perfect dus!

Hyves“ eerste stapjes op recruitmentgebied
Bij het seminar ‘Succesvol werven via Internet’ was Raymond Spanjar, medeopricher van Hyves, aanwezig. Vooraf werd bekend gemaakt dat hij zou gaan vertellen over de mogelijkheden van social networks bij recruitmentactiviteiten. Helaas was het slechts een promotieverhaal over ‘zijn’ Hyves. En dat is ook wel nodig aangezien Hyves niet direct wordt geassocieerd met werving. Er ging bij de aanwezigen een belletje rinkelen dus de missie was in zekere zin geslaagd: misschien werkt het wel, het inzetten van een online sociaal netwerk voor recruitment! Veel vragen aan Raymond Spanjar gingen ook over: hoe plaats ik een vacature op Hyves, hoe duur is het en is het wel effectief? Om Hyves de voordeel van de twijfel te geven heb ook ik een vacature geplaatst. Zonder succes overigens: 0 reacties… De recruitmentfunctie staat op Hyves ook nog duidelijk nog in de kinderschoenen aangezien het plaatsen omslachtig is en de mogelijkheden onduidelijk.

100 vacatures op één pagina
De vraag of Hyves geschikt is als recruitmentinstrument blijft nog steeds. Het is duidelijk dat er zich een grote groep potentiele werknemers bevindt op Hyves. Maar gezien de insteek van het netwerk (sociaal), hebben de Hyvers écht wel zin in de bulk aankomende vacatures? Hoe wil Hyves dit eigenlijk gaan aanbieden? Tot nu toe heeft Hyves een unieke formule omdat de bezoeker bepaalt wat de content is. Je wordt (nog) niet overstelpt met reclame. Wat gebeurt er als 100 bedrijven een vacature hebben uitstaan? Krijgt de Hyver die dan wisselend in beeld? Krijg je die per mail toegezonden? Ik persoonlijk zou me gaan ergeren als ik overstelpt wordt met vacatures.

Omslachtige manier van werven
Bas van de Haterd schrijft er op Marketingfacts een interessant stuk over. Hij geeft aan dat virale wervingscampagnes via Hyves wél goed zouden kunnen werken, omdat je op die manier – uiteraard alleen bij een goede virale campagne – een sneeuwbaleffect krijgt. Vrienden vertellen het door aan vrienden, dát is meer de gebruiker aan het roer idee. Maar, zoals Bas zelf ook al aangeeft, virale campagnes zijn lastig en niet voor iedere organisatie weggelegd. Ook oppert hij, en daar ben ik het ook mee eens, kan Hyves wél heel goed werken voor de populariteit van bepaalde merken. Bijvoorbeeld de Hyve van Rituals, Hema, Fortis. Mensen gaan daar immers op eigen initiatief heen. En dát kan tot gevolg hebben dat er door Hyvers gesolliciteerd wordt.

Toekomst van Hyves als recruitmentkanaal
Kortom: geen snelle en ideale manier van werven via Hyves. Wellicht dat Hyves in de toekomst een broertje of zusje krijgt: Hyves zakelijk? Of is de markt al verzadigd? En komt Hyves wel van het huidige imago af? Daarnaast is het natuurlijk ook nog de vraag of algemene (corporate) social networks zoals Hyves of LinkedIn wel werken…

Up to date wegeninformatie, uiteraard zeer van belang voor gebruikers van navigatiesystemen. Door haar gebruikersnetwerk in te zetten speelt TomTom hier slim op in. Met TomTom Map Share kunnen gebruikers van het navigatiesysteem zelf kaarten verbeteren wanneer zij veranderingen in de weg zien, deze veranderingen delen met anderen én veranderingen van andere gebruikers doorvoeren. Hiermee slaat TomTom twee vliegen in één klap: up to date kaarten én betrokken gebruikers.

Gisteravond zijn de Dutch Bloggies 2007, de prijzen voor de beste weblogs in Nederland, voor de zevende keer uitgereikt. Opvallend is dat er in twee categorieën geen prijzen zijn gewonnen.

De winaars:

Beste weblog: Geen Stijl
Best geschreven weblog: Wiskundemeisjes
Best vormgegeven weblog: Geen winnaar
Beste thema log: Wiskundemeisjes
Beste corporate log: Nextlog
Beste fotoweblog: Gnispen World in Pictures
Beste politieke weblog: Geen winnaar
Beste persoonlijke weblog: Zeekomkommer
Beste videoweblog: As the World Spunks
Beste muziekweblog: Marco Raaphorst
Beste collectieve weblog: Wij blijven hier
Aanmoedigingsprijs: Nuit Blanche

Volgend jaar wij ertussen?

In Adformatie 07 van 15 februari jl, is te lezen dat Second Life is uitgeroepen tot de grootste flop van 2006. Tenminste, als het ligt aan de online stemmers van de Top-of-Flop poll, opgezet door de Vea-vakgroep Evolve. De meeste stemmers (15%) vinden Second Life de flop van het jaar. Waarom? Omdat het bereik laag is, de meeste gebruikers niet meer dan één/ enkele keren terugkeren in de virtuele wereld en het gezien wordt als een spel, niet als marketinginstrument. Overigens frappant dat op de bijeenkomst van Top-of-Flop 13 februari jl. de helft van de deelnemers Second Life een flop vindt en de andere helft het juist top vindt, zoals te lezen is op Molblog…

Is Second Life nu top of flop? Is het een geweldig marketinginstrument of ‘gewoon“ een spel? Volgens Philip Rosedale, bedenker van Second Life, is het een medium: “Het is geen spel, omdat er geen manieren zijn om een level verder te komen of een opdracht uit te voeren. Second Life is een nieuw medium, net zoals mail, chat en het web dat ooit waren. En het werkt een stuk makkelijker dan het web. Niet alleen omdat het 3D is, maar omdat je er samen dingen kunt beleven. En je kunt er spelenderwijs dingen bouwen.” (NRC.nl, oktober 2006). Tegenwoordig doen de meeste grote bedrijven wel ‘iets’ in Second Life. Nieuwe producten lanceren, consumenten laten meedenken over productinnovaties, merkbekendheid genereren…

De mensen die regelmatig inloggen zijn hoogopgeleide mensen die in creatieve branches werken. Natuurlijk niet de gehele doelgroep van organisaties en merken, maar het is wel één van de manieren om een deel van je doelgroep te bereiken. Ik twijfel of Second Life over een (aantal) jaar (nog) succesvol is. Maar voor nu wordt er veel over geschreven, loggen mensen vanwege nieuwsgierigheid in op Second Life en ontstaan er in kranten (tegenwoordig iedere week een hele pagina in NRC Handelsblad!), weblogs en vakbladen dit soort discussies. Waarschijnlijk ontstaat er over een jaar een discussie over een ander ‘marketinginstrument’. Maar voor nu vind ik dat Second Life het goed doet met alle media aandacht! Wat mij betreft geen flop, maar top dus.