Gisteren naar een lezing geweest van de Waag Society, na een tip van een vriend. De Waag Society is gevestigd in de Waag op de Nieuwmarkt in Amsterdam.

Voor dit blog-stukje ben ik op zoek gegaan naar wat de Waag Society nou precies doet. Ik weet dat ze met nieuwe Media bezig zijn, en al meer dan 10 jaar geleden in De Waag internet voor iedereen aanboden. Daar maakte ik dankbaar gebruik van.

Een mooie interactieve site hebben ze, maar waar ze zich nou precies mee bezig houden is me nog steeds niet duidelijk. Oordeel zelf.

Gisteren was er een presentatie van twee kunstenaars / wetenschappers, Erwin Driessens and Maria Verstappen van NotNot, die al 15 jaar robotica / wetenschap met kunst combineren. Ik vond de presentatie, die door 12 mensen werd bijgewoond en niet erg inspirerend woord voor woord werd voorgelezen door een van de kunstenaars / wetenschappers. En dan heb ik het niet over de inhoud, waar ik vrijwel niets van begreep. Ik kan het proberen uit te leggen, maar je kunt beter de website van het bureau, of het filmpje van de gisteren gedemonstreerde Kietel-robot op Youtube bekijken.

Desondanks vond ik het interessant om meegemaakt te hebben. Vooral het feit dat ze zich absoluut al sinds begin jaren 90 niet lijken bezig te houden met het praktisch of commerciële nut van hun uitvindingen, en er blijkbaar wel van kunnen leven. Fascinerend. Dus toch kunstenaars…

Voor veel web 2.0-bedrijven lijkt een Google-overname tegenwoordig de ultieme droom. De drie oprichters van YouTube zijn er zeker financieel niet op achteruit gegaan toen zij hun bedrijf verkochten aan Google. Zij kregen ‘een handje vol’ aandelen in Google en konden daarnaast een slordige 1.65 miljard dollar op hun bankrekening bijschrijven. Er zitten dagen bij dat ik het niet verdien….

Waarschijnlijk hebben Hurley, Chen en Karim hun troetelkind YouTube op het juiste moment aan Google verkocht. Hoewel zij zelf ook regelmatig in de rechtbank geconfronteerd werden met de copyrightwet, is begin mei het bal echt geopend.
Viacom, onder meer eigenaar van Paramount en MTV Networks, eist één miljard dollar van Google. Er blijken ongeveer 160 duizend (!) filmpjes op YouTube te staan waar Viacom de rechten van in zijn bezit heeft. Deze filmpjes zijn in totaal een luttele anderhalf miljard maal bekeken. Genoeg reden om je als Viacom boos over te maken. Viacom claimt dat Google willens en wetens profiteert van deze illegale content en eist genoegdoening.

Frappant is dat Viacom de aanklacht pas echt heeft doorgezet toen de onderhandelingen over een eventuele samenwerking met YouTube werden afgebroken. Waar men eerst dacht aan een middel om druk uit te voeren, hebben we nu te maken met een rechtzaak van Napster-proporties. De gevolgen van een eventuele veroordeling of vrijspraak -als het ooit zover komt- zijn niet te overzien. Simpel gezegd; vrijheid/blijheid of grote restrictie op web 2.0?
Viacom heeft in de tussentijd een deal gesloten met Yahoo en met Joost, een nieuwe tv-dienst op het web van de oprichters van Skype. Geen gek idee om dan de concurrentie eens flink bezig te houden met een rechtzaak.

Google is op haar beurt een tegenaanval begonnen. Google vindt de aanklacht van Viacom ‘een bedreiging van het vrije internet’. YouTube biedt alleen een dienst aan, en is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Google beroept zich op de Digital Millennium Copyright Act (DMCA), die zoveel zegt als; ‘don’t shoot the messenger!’ De DMCA houdt in dat een provider direct moet optreden wanneer hij merkt –of op wordt gewezen- dat content illegaal is. Zolang Google zijn best doet om illegale content tegen te gaan, kunnen zij niet worden aangepakt.
Google kan dus niet aansprakelijk worden gesteld voor de content die gebruikers op YouTube plaatsen. Zo kunnen vervoerders niet aansprakelijk worden gesteld voor hun vracht zolang zij niets van de inhoud weten, en komen bolletjesslikkers vrij door stug vol te houden;  ‘ik wist niet dat er drugs in het bolletje zat’.

Google doet het in de tussentijd rustig aan met de ontwikkeling van hun ‘claim your content‘-filtersysteem. Wanneer Google een klacht over illegale content ontvangt, controleert dit systeem de klacht en verwijdert zonodig het filmpje.
Google heeft echter geen haast met dit systeem. Ze zijn druk genoeg om te laten zien dat ze hun best doen met betrekking tot illegale content en rustig genoeg om haar gebruikers te beschermen. In de tussentijd neemt het een extra advocatenkantoor in dienst om de rechtszaak af te laten spelen voor een jury in plaats van voor een rechter. Een wezenlijk verschil in deze zaak, lijkt me.

Een stuk of twintig nietswetende burgers moet een antwoord gaan geven op de vraag of Google genoeg inspanning heeft geleverd in de strijd tegen illegale content. En hebben daarmee een groot aandeel in de toekomst van web 2.0. Wij wensen deze mensen veel wijsheid toe en zijn benieuwd naar hun conclusie. Gelukkig staan we niet in hun schoenen.