Afgelopen vrijdag 23 maart ben ik naar de door de NWO georganiseerde conferentie “Of long tales and other tales” geweest. Een symposium over “de invloed van internet en nieuwe generaties mobiele telecommunicatie op maatschappij, politiek en economie.”

De reden voor mij om hier heen te gaan was absoluut om Erik Brynjolfsson, directeur van het MIT Center for Digital Business en Web 2.0 visionair, te zien spreken! Normaal betaal je voor een conferentie met hem vele honderden zo niet duizenden euro’s. Maar onder het mom van wetenschap doet hij dit waarschijnlijk gratis.
Dat een wetenschappelijk instituut de organisatie op zich had genomen. was ook te merken aan de marketing. Van de 200 plaatsen waren er denk ik 60 gevuld. Binnen mijn RSS-bronnen heb ik er in ieder geval niets over gevonden. Gelukkig wees een oud-collega van mij er op.

Verreweg de meeste indruk heeft op mij het verhaal van Brynjolfsson gemaakt. Het werd mij duidelijk dat Brynjolfsson al schreef over het Long Tail principe voordat Chris Anderson, degene die altijd als uitvinder wordt aangemerkt, zijn publicatie hierover deed in Wired. Over de Long tail heeft Magnus Management Consultants een goed en begrijpelijke pagina geschreven op haar website.
Zie artikel Future of the Web, een zeer interessant interverview met Brynjolfsson en Andrew McAfee, in de MIT Sloan Management Review. En ook zijn pagina op de MIT-website (behoorlijk “eighties” trouwens), met vele interessante publicaties.

Sinds kort heb ik de site www.grouprecipes.com ontdekt. Hoewel de titel ‘keukenprins’ niet aan mij is besteed, vind ik het ‘zo af en toe’ nog wel eens leuk om wat tijd in dit deel van het huis door te brengen. Beter dan op het toilet, zullen we maar zeggen.

Waar de standaard kookboeken mij niet (meer) kunnen boeien, is grouprecipes.com voor mij een uitvinding. Doodnormale mensen posten hun beste recepten op dit social network. Geen dure/extravagante ingredienten, maar smaakvolle en simpele gerechten vanuit alle delen van de wereld. Geen paginagrote foto’s meer van Jamie Oliver’s glimlach. Niet meer speciaal kroepoek van GoTan, of bouillonblokjes van Maggi. Gewone gerechten die in gewone keukens worden bereid. Want hoe Chinees eet je nou in een Chinees restaurant? Kan me niet voorstellen dat de gemiddelde Chinees vaak haaienvinnensoep eet om vervolgens zijn handen te wassen in citroenwater. Voor de echte Chinese keuken moet je bij de echte Chinees zijn.

Om niet al je Airmiles er in één keer doorheen te jagen, is dus grouprecipes.com bedacht. Iedereen kan lid worden en zijn/haar recepten plaatsen. Als een recept niet erg smakelijk was, kan je de bedenker daar –op vriendelijke wijze- op attenderen door middel van een posting bij het recept (of een rapportcijfer). Voorkom je meteen dat anderen eenzelfde fout begaan! Ook hier geldt dus het web 2.0 credo ‘samen staan we sterk’.

Rest mij niets meer dan ook zelf eens een recept te posten. Hopelijk valt mijn ‘doperwten-knoflook-tomaten-puree in een bedje van pindasaus’ in de smaak…..

Gisteravond zijn de Dutch Bloggies 2007, de prijzen voor de beste weblogs in Nederland, voor de zevende keer uitgereikt. Opvallend is dat er in twee categorieën geen prijzen zijn gewonnen.

De winaars:

Beste weblog:    Geen Stijl
Best geschreven weblog:  Wiskundemeisjes
Best vormgegeven weblog: Geen winnaar
Beste thema log:   Wiskundemeisjes
Beste corporate log:  Nextlog
Beste fotoweblog:  Gnispen World in Pictures
Beste politieke weblog:  Geen winnaar
Beste persoonlijke weblog: Zeekomkommer
Beste videoweblog:  As the World Spunks
Beste muziekweblog:   Marco Raaphorst
Beste collectieve weblog:  Wij blijven hier
Aanmoedigingsprijs:  Nuit Blanche

Volgend jaar wij ertussen?

Gisteravond met drie collega’s in de prachtig Shaffyzaal in het Felix Meritus een presentatie van Jim Sterne bijgewoond, georganiseerd door 212 Amsterdam. Vooraf verontschuldige de organisatie zich al voor de mogelijke technische problemen die zouden kunnen optreden. Jim Sterne bevond zich namelijk in Santa Barbara en presenteerde via een video-conference-tooltje ondersteund door een UMTS-verbinding. Maar dat ging eigenlijk best aardig!

Voor een videoconference zou de techniek prima werken, maar een leuke interactieve presentatie is nog wat te veel gevraagd. Het charisma van Jim Sterne kwam nauwelijks over door het postzegel-formaat pratende gezicht. Het zou ook interactiever kunnen: alleen Jim Sterne had een webcam op zich gericht en vragen werden via een chat-box gesteld. Maar een leuk experiment en goed dat 212 Amsterdam dit aangedurfd heeft!

Over de inhoud van de presentatie was ik minder te spreken. Mijn collega Thijs Sprangers gaf na afloop via de moderator aan dat dit vrijwel exact hetzelfde verhaal was dat hij 3 jaar geleden live had gehoord tijdens “User Experience 2004” conferentie. Helaas durfde de moderator het niet aan dit puntje van kritiek door te geven. Marketingfacts is ons voor geweest in een goed verslag!